Please reload

Πρόσφατες Δημοσιεύσεις

Μέλι σε αναμονή!

March 7, 2019

1/10
Please reload

Δημοσιεύσεις

Μελισσοκομική ...πανσέληνος!

October 5, 2017

-Τι ώρα φεύγουμε;

-Γύρω στις 5 το απόγευμα, να προλάβουμε…  Αν και θα μας βοηθήσει το φως του φεγγαριού!

 

Η διαδρομή από την Αθήνα για το σημείο που βρίσκονται τα μελίσσια, από τα μέσα Ιουλίου, είναι περίπου μία ώρα και είκοσι λεπτά. Ο επαρχιακός δρόμος ανάμεσα στους λόφους με τις αρμονικές καμπύλες, και τα ήπια σκαμπανεβάσματα, κάνει το δικό του παιχνίδι και διακοσμεί το τοπίο, ενώ το φως αρχίζει να γλυκαίνει πίσω μας, ακριβώς όσο χρειάζεται  για να αναδείξει την γαλήνη της φύσης και την μοναξιά της μελισσοκομίας.

 

Σκέψεις για επόμενες επιλογές στις μελισσοκομικές δραστηριότητες, συζήτηση για τα προβλήματα του κλάδου και την ανύπαρκτη βοήθεια –όχι οικονομική με μορφή επιδομάτων- των φορέων ανάπτυξης ενός τόσο σημαντικού, για τη εθνική οικονομία, κλάδου. Ιδέες για κατασκευές, πληροφορίες για τις ασθένειες των μελισσών, προβληματισμός για τα μεγάλα και αναπόφευκτα κόστη και η κουβέντα σταματά ακριβώς στο ίδιο σημείο κάθε φορά…​

Δεξιά στροφή και πέρασμα μέσα από το χωριό με τα λιγοστά σπίτια, ανηφόρα και λίγο πιο κάτω, μέσα στον ελαιώνα, φτάνουμε στο ένα από τα δύο μελισσοκομεία που εγκαταστήσαμε στην περιοχή!
Ησυχία, πορτοκαλί χρώματα παντού και το αεράκι δροσερό και ήρεμο! Μια πανοραμική ματιά στο τοπίο και μια ανάσα βαθιά για να ρουφήξουμε την στιγμή αυτή και να την κρατήσουμε για καιρό στην μνήμη μας. Αξίζει άλλωστε!

 

Φοράμε τις μελισσοκομικές μας φόρμες, τα γάντια και τις προσωπίδες. Τελευταίος έλεγχος για  τυχόν λάθη που θα μας στοιχίσουν σε (περισσότερα από τα αναμενόμενα) τσιμπήματα. Εργαλεία: ξέστρο και καπνιστήρι  έτοιμα… Ξεκινάμε! Έλεγχος για σωστό κλείσιμο καπακιών. Πορτάκια κυψελών έτοιμα. Η καρότσα του φορτηγού περιμένει. Ξεκινάμε το φόρτωμα. Τσιμπήματα ατελείωτα από τις μέλισσες που έμειναν έξω από αυτή την ανθρώπινη επιλογή για μεταφορά. Τσιμπήματα που σου θυμίζουν πόσο ασήμαντος είναι τελικά ο όγκος και η μάζα σου μπροστά σε αυτό το πλάσμα! Τσίμπημα στο αυτί! Ωχ ήταν λίγο ανοικτή η προσωπίδα… Τσίμπημα απ’ έξω από την φόρμα! Πάνω από τα γάντια, στους αστραγάλους! Πονάει και η μέση από το κουβάλημα... όχι άλλο πόνο!

 

-Συνέχισε μη σταματάς να τελειώνουμε. Νύχτωσε!

-Κοίτα από πάνω σου! Τι είναι αυτό;

 

Το φεγγάρι έκανε θεαματική εμφάνιση πίσω από το βουνό, με ρυθμό που μπορούσες να το παρατηρήσεις να σκαρφαλώνει στη πλαγιά!

Μέσα στη νύχτα στο βουνό, χωρίς δράκους, νεράιδες, ξωτικά και κακά πνεύματα διαπιστώνεις για ακόμα μια φορά το μεγαλείο της φύσης και διώχνεις και τους παραμικρούς παιδικούς φόβους που δημιουργεί το σκοτάδι. Δεν είναι σκοτάδι άλλωστε, είναι απουσία φωτός!  Τότε ακριβώς συνειδητοποιείς την αρμονία της συνύπαρξης με όλα τα δημιουργήματα της φύσης που ενώ δεν φωτίζονται από τον ήλιο, παραμένουν ίδια κάτω από το φως του φεγγαριού!

 

Λίγες ώρες αργότερα είχαμε πάρει τον δρόμο για τον επόμενο προορισμό: Βόρεια Εύβοια για συγκομιδή πευκόμελου!

 

-Κι αν δεν δώσει το πεύκο;

-Ας ελπίσουμε να δώσει…

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Ακολουθείστε μας...